Hugleiðingar um bóksögu miðalda 

Saga bóka og skriftar á Vesturlöndum í fornöld geymir ótal ráðgátur sem ekki koma til af slælegri frammistöðu fræðimanna heldur er um að kenna skorti á efnivið, því fátt eitt er varðveitt af handritum og handritsbrotum. Aftur á móti bregður svo við að tugir þúsunda handrita sem til eru frá ofanverðum miðöldum hafa ekki verið rannsökuð sem vert væri, heldur liggja þau vanrækt og lítt þekkt í handritageymslum. Lofræðu um handritamergð er ætlað að vekja athygli og áhuga á þessum handritum og bókin boðar magnaðar niðurstöður til handa þeim fræðimönnum og námsmönnum sem ákveða að taka þau til nákvæmrar og yfirgripsmikillar athugunar. Í bókinni eru reifuð fjölbreytileg atriði sem höfundur og samstarfsmenn hans hafa kannað síðasta aldarfjórðunginn, svo sem það hvernig bækur úr papýrus og bókfelli urðu fyrst til, einnig útlit og hönnun skinnhandrita á miðöldum, samspil pappírs og bókfells á 15. öld, áhrif efnahags og samfélagshátta á handritagerð, viðhorf manna til bókmenningar eins og þau birtast í kveraskiptingu, en ekki síst það hvernig prentlistin bylti bókagerð. 

Már Jónsson og Björg Birgisdóttir þýddu. 

Ritsafn Sagnfræðistofnunar 36.